Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012
Τα γεγονότα που συγκλόνισαν τον κόσμο το 2012
Στιγμές που πέρασαν και μας συγκλόνισαν, που μας έκαναν να μείνουμε με το στόμα ανοιχτό, που μας έδωσαν γροθιά στο στομάχι. Πολλά έγιναν στον κόσμο το 2012. Το...
NewsIt θυμάται τις πιο σημαντικές διεθνείς στιγμές της χρονιάς που μας αφήνει.
Ο εμφύλιος στη Συρία που κανείς δεν ενδιαφέρεται να τελειώσει. Το ναυάριο του Costa Concordia ανοιχτά της Φλωρεντίας. Οι εκλογές σε Γαλλία και Ηνωμένες Πολιτείες, οι αιματηρές επιθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες με πιο πρόσφατη εκείνη στο σχολείο Sandy Hook του Κονέκτικατ.
Το κλάμα του Μπαράκ Ομπάμα για τα θύματα του Νιούταουν, αλλά και τα δάκρυά του μετά την επανεκλογή του στην προεδρία των ΗΠΑ. Μια εκλογική νίκη "ανάγκασε" και τον Βλαντιμίρ Πούτιν να κλάψει. Μόνο ο Φρανσουά Ολάντ έμεινε ψύχραιμος...
Πολλά συνέβησαν μέσα στο 2012. Ο κόσμος δεν είναι ίδιος. Όπως δε θα είναι και στις 31.12.2013...
Το ναυάγιο του Costa Concordia
13 Ιανουαρίου, βράδυ. Ήρεμα νερά, ειδυλλιακή βραδιά. Μόνο που έγινε εφιάλτης για τους 3.229 επιβάτες και τα 1.023 μέλη του πληρώματος του κρουαζιερόπλοιου Costa Concordia. Μάλλον για τα 1.022 μέλη του πληρώματος, γιατί ο καπετάνιος, αντί για τελευταίος ήταν ο πρώτος που εγκατέλειψε το καράβι. Ακόμη κανείς δεν έχει καταλάβει πως ο Φραντσέσκο Σκετίνο έριξε στα βράχια το πολυτελές κρουαζιερόπλοιο, έξω από τις ακτές του νησιού Τζίλιο. Άλλοι είπαν ότι πλησίασε τόσο κοντά στις ακτές για να «υποκλιθεί» στο νησί, άλλοι ότι δε φορούσε τα γυαλιά του κι άλλοι ότι ήταν απασχολημένος με ξανθή καλλονή από χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ. Οι εικόνες από το ναυάγιο του Costa Concordia μοιάζουν ακόμη και τώρα εξωπραγματικές. 32 αθώες ψυχές χάθηκαν άδικα, ο Σκετίνο δικάζεται αλλά χωρίς να έχει μπει ούτε μια μέρα στη φυλακή και το κουφάρι του πλοίου βρίσκεται ακόμη λίγα ναυτικά μίλια έξω από το Τζίλιο. Τις πρώτες μέρες είχε γίνει αξιοθέατο για τους τουρίστες. Τώρα πια, η μπογιά του πέρασε...
Μακελειό στο δημοτικό σχολείο του Νιούταουν
Η πιο αιματηρή μαζική δολοφονία που γνώρισαν ποτέ οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το πρωινό της 14ης Δεκεμβρίου θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη των κατοίκων του Νιούταουν, της πιο ήσυχης (μέχρι τότε) πόλης των ΗΠΑ. Η τραγωδία δύσκολο να αποτυπωθεί με λόγια. Τι να σκεφτείς όταν πρέπει να περιγράψεις πως ένας διαταραγμένος 20χρονος πήρε τα όπλα της μητέρας του, αφού τη σκότωσε, και πήγε στο δημοτικό σχολείο της πόλης του για να δολοφονήσει εν ψυχρώ 20 παιδιά ηλικίας 5 έως 7 ετών και έξι δασκάλες του. Θα σκότωνε περισσότερα παιδιά, αλλά κάποιος πρόλαβε να ειδοποιήσει την αστυνομία. Και ο δράστης έστρεψε το όπλο στον εαυτό του κι αυτοκτόνησε. Ο Άνταμ Λάνζα θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο στυγνούς δολοφόνους των ΗΠΑ. Τα γιατί που τον οδήγησαν ως το μακελειό του Κονέκτικατ, πολλά. Αλλά πια, δεν έχουν σημασία. Κυρίως για τους οπαδούς της οπλοκατοχής, που δε φαίνεται να αλλάζουν γνώμη. Άλλη μια «καυτή πατάτα» για την κυβέρνηση Ομπάμα.
Ο «Τζόκερ» σκορπά το θάνατο σε σινεμά του Ντένβερ
Ιούλιος και βγαίνει στους κινηματογράφους η νέα ταινία του Batman. Μια πρεμιέρα που βάφτηκε με αίμα, σε ένα από τα περιστατικά που συγκλόνισαν τις ΗΠΑ και τον κόσμο. Ο Τζέιμς Ίγκαν Χολμς ντύθηκε «Τζόκερ», έβαψε τα μαλλιά του πορτοκαλί, εισέβαλε σε κινηματογράφο της πόλης Ορόρα του Ντένβερ, έριξε καπνογόνο για να προκαλέσει πανικό, όπλισε και εκτέλεσε εν ψυχρώ 12 ανθρώπους. Ανάμεσα στα θύματά του ήταν κι ένα 6χρονο παιδί. Ήταν η πρώτη από μια σειρά επιθέσεων κατά άμαχων που «πάγωσαν» τις ΗΠΑ. Ακολούθησε το μακελειό σε ναό των Σιχ στο Γουισκόνσιν. Εκεί, ένας 40χρονος νεοναζί, πρώην στρατιωτικός, Γουέιντ Μάικλ Πέιτζ άνοιξε πυρ και σκότωσε έξι ανθρώπους πριν πέσει νεκρός από τα πυρά αστυνομικών. Φυσικά, κορυφώθηκε με τη σφαγή στο δημοτικό σχολείο του Νιούταουν στο Κονέκτικατ από τον 20χρονο Άνταμ Λάνζα.
Η Δύση δεν ξέρει που είναι η Συρία...
Για τον εμφύλιο στην Αίγυπτο πολλοί νοιάστηκαν. Έπεσε ο Μουμπάρακ. Για την εξέγερση στη Λιβύη «σηκώθηκαν» τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ. Κάτω και ο Καντάφι. Για τη Συρία; Σιγή ασυρμάτου. Και ο Μπασάρ αλ Άσαντ, ακλώνητος. Σα να μη γίνεται εμφύλιος. Σα να μη σκοτώνονται παιδιά. Σα να μη στοχοποιούνται ακόμη και εκείνοι που περιμένουν στην ουρά για μια φρατζόλα ψωμί. 450.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τον Γενάρη του 2011 όταν το κύμα της Αραβικής Άνοιξης έφτασε στη Συρία. Κάθε μέρα σχεδόν βγαίνει στο φως κι ένα video από μια κτηνωδία. Είτε αυτό θα είναι αεροπορική επίθεση σε παιδική χαρά με θύματα παιδιά, είτε επιθέσεις κατά άμαχων, είτε εκτελέσεις ανταρτών από στρατιώτες ή στρατιωτών από αντάρτες. Ένα από τα πιο συγκλονιστικά video που είδαν το φως της δημοσιότητας ήταν εκείνο που θύμιζε γιατί κάθε εμφύλιος είναι σπαραγμός. Ένας ανήλικος αντάρτης ρισκάρει τη ζωή του για να σώσει μια γυναίκα που συναντά για πρώτη φορά στη ζωή του. Μόνο που όλος ο δυτικός κόσμος αντιμετωπίζει τους Σύρους σαν παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Για εκείνους έχουν μόνο ευχολόγια και συμβουλές. Καμία δράση. Καμία θέληση να τελειώσει το μαρτύριο και το καθημερινό λουτρό αίματος.















