ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΑΚΗ

Σάκης Μπουλάς: Θα προτιμούσα να πεθάνω κάνοντας ΣΕΞ!

Ο αγαπημένος καλλιτέχνης προσέγγισε με χιούμορ τον θάνατό του

 

 

Μιλάμε για έναν μοναδικό άνθρωπο. Ο Σάκης Μπουλάς ήταν από τους αγαπητούς καλλιτέχνες της γενιάς του και ποτέ δεν είχε δώσει δικαιώματα με την συμπεριφορά του.

Ο Σάκαρος έφυγε τελικά από την ζωή αλλά θα μείνει ζωντανός στις αναμνήσεις μας.

Αλησμόνητη έχει μείνει, μεταξύ άλλων, η ατάκα του όταν ρωτήθηκε με ποιο τρόπο θα ήθελε να φύγει από την ζωή

. Συγκεκριμένα απάντησε "από φυσικά αίτια, κάνοντας σεξ" και μας άφησε όλους παγωτό.

Να είσαι καλά ρε Σάκη.

 

 

 

 

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΗΛΙΚΙΑ

Δέκα θρύλοι της ροκ, που «έφυγαν» στα 27 τους χρόνια. Σύμπτωση ή κατάρα;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι σπουδαιότεροι θρύλοι της ροκ μουσικής άφησαν την τελευταία τους πνοή μυστηριωδώς σε ηλικία 27 ετών.

Συγκυρία, λένε οι λογικοί. Κατάρα, απαντούν οι προληπτικοί. Το θέμα επανέφερε το βιβλίο «The 27s: The Greatest Myth Of Rock & Roll» των Τζος Χάντερ και Έρικ Σέγκαλσταντ. Η έκδοση έγινε best seller, καθώς επικεντρώνεται στις τελευταίες ώρες των μουσικών θρύλων πριν περάσουν στο Πάνθεον των αθανάτων.

Η Μηχανή του Χρόνου εστιάζει σε 10 από αυτούς.

Τζίμι Χέντριξ:

Ενώ συζούσε με την σύντροφό του στο Λονδίνο, ο θρύλος της ροκ πήρε εννέα υπνωτικά χάπια, από αυτά που μόνο το μισό είναι αρκετό για να σου χαρίσει ένα υγιές οκτάωρο ύπνου. Σε όλη του τη ζωή, έκανε κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ, μη γνωρίζοντας ποτέ τι ακριβώς ήταν η ουσία που κατανάλωνε…

 

 

 

Μπριαν Τζόουνς (The Rolling Stones):

 Ο θάνατός του πρώτου αρχηγού των Rolling Stones στη γενέτειρά του, την Αγγλία, ήταν φυσικό επακόλουθο της απερισκεψίας του να αναμείξει αλκοόλ με ναρκωτικά και έπειτα να βουτήξει στην πισίνα. Ο θάνατός του εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να αποτελεί ένα από τα πιο επίμονα μυστήρια στην ιστορία της ροκ όχι μόνο για το κοινό, αλλά και για τους ίδιους τους Stones.

 

 

ΖΩΡΖ ΜΟΥΣΤΑΚΙ

"Έφυγε" από τη ζωή ο Ζωρζ Μουστακί!!! Ποιος ήταν και ποιο το έργο που αφήνει πίσω του!!! (PHOTOS+VIDEOS)

23 Μαΐου 2013

Την τελευταία του πνοή άφησε ο τραγουδιστής και συνθέτης Ζωρζ Μουστακί το πρωί της Τετάρτης.

Ο Γάλλος ο τραγουδιστής και συνθέτης έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τετάρτης (23/05), όπως μεταδίδουν τα γαλλικά μέσα, μετά από χρόνια και ανίατη ασθένεια των πνευμόνων. Ο Ζωρζ Μουστακί είχε κλείσει τα 79 στις 3 Μαΐου.

Λίγα λόγια για τη ζωή και το έργο του

Ο Ζωρζ Μουστακί γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις 3 Μαΐου 1934. Οι γονείς του ονομάζονταν Νεσίμ και Σάρα και κατάγονταν από την Κέρκυρα. Στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια είχαν ένα βιβλιοπωλείο και έρχονταν σε επαφή με πολλές κουλτούρες. Στο σπίτι μιλούσαν κατά κανόνα ιταλικά, αλλά στους δρόμους με τα άλλα παιδιά μιλούσε αραβικά. Οι γονείς του έδωσαν στον μικρό Μουστακί και στις αδερφές του γαλλική παιδεία, βάζοντάς τον σε γαλλικό σχολείο. Όμως, δεν απαρνήθηκε τις ελληνικές ρίζες του αν και δεν έμαθε τη γλώσσα.

Στην Ελλάδα έγιναν μεγάλες επιτυχίες τα τραγούδια του, "Ο Μέτοικος", το οποίο τραγούδησε το 1971 ο Γιώργος Νταλάρας, αλλά και η "Μεσόγειος", που ερμήνευσε το 1973 η Βίκυ Μοσχολιού

Το 1951 πήγε στο Παρίσι και εντυπωσιάστηκε από τον τραγουδοποιό Ζωρζ Μπρασέν (Georges Brassens) σε τέτοιο βαθμό ώστε άλλαξε το όνομά του από "Γιουσέφ" σε "Ζωρζ". Παντρεύτηκε πολύ νέος, σε ηλικία 20 ετών, και έχει μια μεγάλη οικογένεια, που μέλη της ζουν σε Γαλλία, Ισραήλ, Βραζιλία και Βενεζουέλα.

Ο Μουστακί τραγούδησε σε πολλές γλώσσες: γαλλικά, ιταλικά, ελληνικά, πορτογαλικά, ισπανικά, αγγλικά και αραβικά. Τα εκατοντάδες τραγούδια του έχουν ρομαντικό ύφος και οι στίχοι του είναι ποιητικοί. Οι μελωδίες του είναι απλές και εύκολα αφομοιώσιμες από το κοινό.

Τη δεκαετία του '60 μετέφρασε στα γαλλικά και τραγούδησε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκη. Έτσι ξανασυνδέεται με την ελληνική του ρίζα και το 1966 επισκέπτεται την Ελλάδα για πρώτη φορά. Αργότερα θα πει πολλά τραγούδια του Χατζιδάκη, μεταξύ άλλων την "Πορνογραφία".

Το 1970 πρωταγωνίστησε με το Μίκη Θεοδωράκη στην ταινία μικρού μήκους (διάρκειας 20΄) του Ροβήρου Μανθούλη: "Είμαστε Δυό" ("Nous sommes deux"), στην οποία τραγουδά στα γαλλικά τα τραγούδια που είχε γράψει στη φυλακή ο Μίκης.

Στην Ελλάδα έγιναν μεγάλες επιτυχίες τα τραγούδια του, "Ο Μέτοικος", το οποίο τραγούδησε το 1971 ο Γιώργος Νταλάρας, αλλά και η "Μεσόγειος", που ερμήνευσε το 1973 η Βίκυ Μοσχολιού.

Εκτός από τον ίδιο, τις επιτυχίες του έχουν τραγουδήσει σπουδαίοι καλλιτέχνες, όπως η Εντίθ Πιάφ, η Δαλιδά η Μπάρμπαρα(Barbara), η Μπριζίτ Φοντέν , ο Χέρμπερτ Παγκανί, η Φρανς Γκαλ και η Σίντι Ντανιέλ.

Στο παρελθόν, ο ίδιος έχει δηλώσει για την καταγωγή του σε συνέντευξή του:"Έχω γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια και έτσι έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία σε ό,τι ελληνικό έφεραν και έσπειραν οι Πτολεμαίοι στη γενέτειρά μου. Είμαι Έλληνας από πατέρα, μητέρα και παππού, με ρίζες στη Μικρά Ασία, τα Ιωάννινα, τη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα. Η Αλεξάνδρεια, αν και μου χάρισε τον κοσμοπολιτισμό των Πτολεμαίων, με απομάκρυνε από την ελληνικότητά μου. Η Αίγυπτος ζούσε τότε σ' ένα κοσμοπολίτικο, πολύγλωσσο παζάρι. Οι άνθρωποι επικοινωνούσαν σε πολλές γλώσσες - αραβικά, αγγλικά, γαλλικά. Η Αλεξάνδρεια με άνοιξε στον κόσμο... Οι πρόγονοί μου μιλούσαν όλοι ελληνικά. Η θεία μου η Ροζάντι μέχρι τα πέντε χρόνια της αρνιόταν να μιλήσει, έως τη μέρα που ήρθαν στο σπίτι συγγενείς από την Ιταλία. Από τότε, η θεία άρχισε να μιλάει, αλλά μόνο στα ιταλικά. Έτσι, εξαιτίας της επιλεκτικής αλαλίας της θείας μου, τα ελληνικά απαγορεύτηκαν στην οικογένειά μου και η γλώσσα του Δάντη έγινε η μητρική μου γλώσσα."

www.cosmo.gr

17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Πέρασε ένας χρόνος χωρίς τον Μητροπάνο και δύο χωρίς τον Παπάζογλου


Δημήτρης Μητροπάνος (2 Απριλίου 1948 - 17 Απριλίου 2012)
...τώρα δίχως πυξίδα τα ταξίδια μου κάνω
τη φωνή σου ακούω μα τι λες δε σε πιάνω...
Νίκος Παπάζογλου (20 Μαρτίου 1948 - 17 Απριλίου 2011)
...Μου χαμογέλασες πικρά και μου `πες δεν θ’ αργήσει
με βλέμμα μαύρο σύννεφο που κρύβει το πρωί
πως ξέρεις πόρτα που κανείς δεν τόλμησε ν’ ανοίξει
και σ’ άλλη φωτεινή τροχιά για πάντα θα χαθείς....

Πέρασε ένας χρόνος από την μέρα που αποχαιρετήσαμε μια από τις μεγαλύτερες φωνές του ελληνικού πενταγράμμου, τον Δημήτρη Μητροπάνο.
Και δύο από τον θάνατο του ανεπανάληπτου μουσικοσυνθέτη Νίκου Παπάζογλου.

Δύο διαφορετικές ζωές. Άπειρες ομοιότητες. Σχεδόν σαν να βαδίσανε παρέα σ' αυτή τη ζωή.
Γεννήθηκαν και οι δυο το 1948, ο ένας στα Τρίκαλα, ο άλλος στη Θεσσαλονίκη.
Ξεκίνησαν την καριέρα τους σχεδόν την ίδια εποχή 64-65.
Τραγούδησαν και οι δύο μερικά από τα πιο ερωτικά τραγούδια όλων των εποχών "Σβήσε το φεγγάρι", "Αύγουστος". Τραγούδησαν κομμάτια που έγιναν κάτι σαν "εθνικός ύμνος", "Η εθνική μας μοναξιά", "Αχ Ελλάδα".
Έφυγαν και οι δύο στις 17 Απριλίου με έναν χρόνο διαφορά.

Είναι μνημόσυνο. Γιατί απλά κάποιους ανθρώπους δεν μπορούμε να τους ξεχάσουμε. Ειδικά όταν με τα τραγούδια τους έχουμε συνδέσει τόσες στιγμές μας. Για κάποιους καλλιτέχνες που έζησαν ήσυχα και ήσυχα έφυγαν και δεν τους ταιριάζουν οι τυμπανοκρουσίες και τα πολλά λόγια. Μόνο οι θύμησες..

 

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

Το τελευταίο ταξίδι του "Ποιητή των Οριζόντων"




- 10 Φεβρουαρίου 1975: Το τελευταίο ταξίδι του Νίκου Καββαδία

Λίγοι ποιητές έχουν ταξιδέψει τόσο το αναγνωστικό κοινό όσο ο «ιδανικός και ανάξιος εραστής» Νίκος Καββαδίας.

Ένας ποιητής ο οποίος δεν προβλήθηκε ποτέ στο τότε σύστημα της εποχής του και έμεινε μέχρι τον θάνατο του ένας αθεράπευτα ρομαντικός καλλιτέχνης. 10 Φεβρουαρίου του 1975, ο Νίκος Καββαδίας «έφυγε» για το τελευταίο του μεγάλο ταξίδι στο Άπειρο και την αιωνιότητα...


Λίγα λόγια για την ζωή του

Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου τι 1910 στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας, με καταγωγή από την Κεφαλλονιά, στην οποία επέστρεψε σε μικρή ηλικία και το 1921 μετακόμισε στα λιμάνια του Πειραιά. Στη συνέχεια προσπάθησε να μπει στην Ιατρική Σχολή αλλά λόγω του βαριά άρρωστου πατέρα του αναγκάστηκε να δουλέψει. Στην αρχή δούλεψε σε ένα ναυτικό γραφείο και μετά τον θάνατο του πατέρα του ακολούθησε το επάγγελμα το οποίο τον απογείωσε σαν ποιητή δίνοντας του τον αστείρευτο ρομαντισμό της θάλασσας: έγινε ναυτικός...

Το 1933 κυκλοφορεί την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Μαραμπού». Στην συλλογή αποτυπώνονται όλες οι εμπειρίες του από τα ταξίδια του, οι σχέσεις των ναυτικών με τις οικογένειες τους, τις γυναίκες στα λιμάνια και γενικά την δύσκολη ναυτική ζωή.



Για το συντηρητικό κατεστημένο των Αθηνών, η ποίηση του ήταν πολύ τολμηρή και έτσι το βιβλίο τυπώθηκε σε 245 αντίτυπα με έξοδα του ίδιου, με ποιήματα όπως «Ο Θερμαστής», «Ένα μαχαίρι» κτλ. Το 1939 παίρνει το δίπλωμα του ασυρματιστή και στη συνέχεια φεύγει για το μέτωπο της Αλβανίας. Αριστερών αντιλήψεων ο ίδιος, εντάσσεται στο ΕΑΜ και λίγο αργότερα γίνεται μέλος του ΚΚΕ, δημοσιεύοντας Αντιστασιακά ποιήματα όπως το «Στον τάφο του ΕΠΟΝίτη».

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

 

33 χρόνια χωρίς τον «Αρχάγγελο της Κρήτης»



"Ήταν μια φορά"... ο Νίκος Ξυλούρης

Ο «Αρχάγγελος της Κρήτης» γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1936 στα Ανώγια Ρεθύμνου. Ήταν μόλις πέντε ετών, όταν στις 13 Αυγούστου του 1941 οι γερμανοί κατακτητές εισέβαλαν στο χωριό του και το έκαψαν. Οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες στην κοιλάδα του Μυλοποτάμου, για να επιστρέψουν στον τόπο τους τρία χρόνια αργότερα, μετά την απελευθέρωση.



Τα πρώτα χρόνια στα κατεστραμμένα Ανώγια είναι φτωχικά και δύσκολα για την οικογένεια του Νίκου Ξυλούρη, όπως και για όλους τους συγχωριανούς του. Ο ίδιος φεύγει για το Ηράκλειο, για να μάθει γράμματα. Το σχολείο, όμως, του είναι μάλλον αγγαρεία και ήδη έχει δείξει την κλίση του στη μουσική.

Μια μέρα βλέπει έναν συγγενή του να παίζει λύρα κι από τότε του καρφώνεται η ιδέα να μάθει αυτό το όργανο. Οι αντιρρήσεις του πατέρα του κάμπτονται από τον δάσκαλό του, που αναγνώρισε από νωρίς το ταλέντο του. Έτσι, σε ηλικία μόλις 10 ετών, αποκτά την πρώτη του λύρα, σταματά το σχολείο στην Γ’ Δημοτικού και μετά από ενάμιση χρόνο μαθητείας δίπλα στον λυράρη Λεωνίδα Κλάδο, ξεκινά να βγάλει το ψωμί του παίζοντας σε γάμους, βαφτίσια και γιορτές, σ’ όλη την Κρήτη.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗΕ ROCK

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Πριν από 22 χρόνια, «έφυγε» ο πρίγκιπας του ελληνικού ροκ

Εικοσιδύο χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον θάνατο του Παύλου Σιδηρόπουλου, του σημαντικότερου εκπροσώπου της Ελληνικής ροκ...

 Ο «ασυμβίβαστος» της Ελληνικής μουσικής, έζησε μια θυελλώδη ζωή και τελικά νικήθηκε από την εξάρτηση του στην ηρωίνη, αφήνοντας μας, μια βαριά κληρονομιά, τα τραγούδια του που παραμένουν αναλλοίωτα στο χρόνο. 

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος, γεννήθηκε  στις 27 Ιουλίου του 1948 στη Κυψέλη. Γόνος μιας οικονομικά ευκατάστατης οικογένειας με ιστορικές καταβολές: o πατέρας του ήταν μετανάστης από τον Πόντο της Μικράς Ασίας και ήταν ιδιοκτήτης ενός εργοστασίου κατασκευής φωτογραφικού χαρτιού  και η μητέρα του καταγόταν από την οικογένεια των Αλεξίου της Κρήτης οι ρίζες της οποίας προερχόταν απευθείας από τον ιστορικό Ζορμπά.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1970 από τη Θεσσαλονίκη όπου είχε πάει για σπουδές στο Μαθηματικό. Εκεί γνωρίζει τον Παντελή Δελληγιαννίδη (κιθαρίστα των Olympians) και φτιάχνουν το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας». Ακολουθούν τα «Μπουρμπούλια» κάτω όμως από τις αντίξοες συνθήκες της δικτατορίας και καθώς οι αρχές τους χαρακτηρίζουν επικίνδυνους και απόβλητους το σχήμα διαλύεται.

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος συνεργάζεται με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, ως τραγουδιστής, στα έργα του «Οροπέδιο» και «Θεσσαλικός κύκλος» και το1976 μαζί με τους αδερφούς Σπυρόπουλους έφτιαξε το γκρούπ «Σπυριδούλα». Με αυτό το σχήμα δημιούργησε τον σημαντικότερο ίσως δίσκο στην περίεργη ιστορία του Ελληνικού rock το «Φλού». Για τον δίσκο αυτό ο Παύλος δεν υπέγραψε συμβόλαιο αλλά ένα χαρτί που έγραφε ότι αποποιείται πάσης οικονομικής απαιτήσεως από τον δίσκο. Εκείνη την περίοδο κάνει και την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος» όπου και ερμηνεύει τα τραγούδια του soundtrack. 

Η συνεχής αλλαγή συνεργατών σταματάει το 1980 όπου ο Σιδηρόπουλος καταλήγει σε ένα σχήμα που με λίγες αλλαγές παίζει μαζί του μέχρι το τέλος, τους «Απροσάρμοστους». Μαζί ηχογραφούν μιά σειρά σημαντικών δίσκων και με συνεχή παρουσία μέσω ζωντανών εμφανίσεων δημιουργούν τον μύθο ενός πραγματικού Ελληνικού rock συγκροτήματος.

Το 1982 κυκλοφόρησαν το δίσκο «Εν Λευκώ», ο οποίος αντιμετώπισε προβλήματα λογοκρισίας για προτροπή στη χρήση ναρκωτικών και για προσβολή της δημοσίας αιδούς. Το 1985 κυκλοφόρησαν σε παραγωγή Δημήτρη Πουλικάκου το δίσκο «Zorba the freak» και το 1989 το «Χωρίς Μακιγιάζ» που ήταν ζωντανά ηχογραφημένος στο «Μετρό».

Το καλοκαίρι του 1990 ξαφνικά άρχισε να παραλύει το δεξί του χέρι. Οι γιατροί υπέθεταν πρόβλημα στα αγγεία, αλλά κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς είχε. Το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου ο Παύλος Σιδηρόπουλος πεθαίνει από χρήση ηρωίνης στο πατρικό του σπίτι. Κηδεύτηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1990, στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου στη Νέα Φιλαδέλφεια, παρουσία ελάχιστων επωνύμων αλλά πλήθους κόσμου που είχε κατακλίσει το χώρο για να πει το τελευταίο αντίο στον Πρίγκιπα του ελληνικού ροκ.  

Πηγή: protothema.gr

ΧΟΝΤΡΟΣ - ΛΙΓΝΟΣ

Χοντρός και Λιγνός : Μαζί στην ζωή και στον θάνατο





O Xοντρός και Ο Λιγνός είναι παγκοσμίως γνωστοί ως ένα από τα ποιό κωμικά κινηματογραφικά δίδυμα στην ιστορία.
Παρέμειναν δεμένοι στην ζωή και στον θάνατο...

Το 1955 ο Χοντρός και ο Λιγνός εμφανίστηκαν για τελευταία φορά μαζί στην τηλεόραση του BBC. O Xοντρός ( Hardy ) εκείνη την περίοδο αντιμετώπιζε ορισμένα προβλήματα υγείας και οι γιατροί του συνέστησαν να χάσει βάρος.

Κάνοντας δίαιτα, λοιπόν, ο Χοντρός έχασε περισσότερο από 45 κιλά. Η απότομη μείωση του βάρους όμως σε σύντομο χρονικό διάστημα είχε ως αποτέλεσμα ο Χοντρός να υποστεί αλλεπάληλα εγκεφαλικά επεισόδια και τελικά να πεθάνει στις 7 Αυγούστου του 1957. Όταν πέθανε ζύγιζε μόλις 65 κιλά !!



Ο Λιγνός ( Laurel ) μετά το θάνατο του Χοντρού έπαθε κατάθλιψη και δεν πήγε ούτε στην κηδεία του. Αργότερα είπε στους συγγενείς, που τον ρώτησαν γιατι δεν πήγε, πως "Ο Χοντρός θα καταλάβει".

Μετά απά το θάνατο του φίλου του, ο Λιγνός αρνήθηκε να ξαναεμφανιστεί στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο και αποσύρθηκε. Πεθανε το 1965 απο φυσικά αίτια.

Εμείς τους ευχαριστούμε για το γέλιο που μας χάρισαν...

ΦΡΕΝΤΙ ΜΕΡΚΙΟΥΡΙ

Είκοσι χρόνια από το θάνατο του θρύλου Φρέντι Μέρκιουρι






Σαν σήμερα, στις 24 Νοεμβρίου 1991, ο κόσμος της τέχνης «χάνει» τον frontman του γνωστού συγκροτήματος Queen, Φρέντι Μέρκιουρι. Ωστόσο, η χαρακτηριστική φωνή του, ο ιδιαίτερος ήχος των Queen, παραμένουν ζωντανές έως και σήμερα, μέσα από την δισκογραφική τους δουλειά. Αναμφίβολα, πρόκειται για πολιτιστική κληρονομιά μεγάλης αξίας, παρακαταθήκη για παλαιότερες αλλά και μεταγενέστερες γενιές ανθρώπων.


Το πραγματικό όνομα του Μέρκιουρι είναι Φαρόκ Μπουλσάρα. Είναι γεννημένος στην Ζανζιβάρη στις 5 Σεπτεμβρίου 1946, καρπός του έρωτα των Bomi και Jer Bulsara, οι οποίοι κατάγονται από την Ινδία. Ο Μέρκιουρι αργότερα αποκτά και μία νεότερη αδερφή, την Κασμίρα.

Το «Φρέντι» προκύπτει ως παρατσούκλι, όταν ο Μέρκιουρι βρίσκεται στο St. Peter’s School στην Ινδία, ένα αγγλικό οικοτροφείο αρρένων στον Παντσάνι. Το ταλέντο του νεαρού Μέρκιουρι κεντρίζει το ενδιαφέρον του τότε διευθυντή του σχολείου. Προτείνει στους Bom και Jer να αφήσουν τον γιο τους να παρακολουθήσει μαθήματα πιάνου, πράγμα που τελικά γίνεται. Σε ηλικία δώδεκα ετών ο Μέρκιουρι συμμετέχει στο πενταμελές συγκρότημα The Hectics, το οποίο εμφανίζεται κυρίως σε σχολικές εκδηλώσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Fantasy/Sci-fi Fiction: Όταν η φαντασία αποτυπώνεται στο χαρτί

'Ολα εκείνα τα έργα που μας έχουν κρατήσει Συντροφιά, που μας έχουν ταξιδέψει σε Γαλαξίες πολύ πολύ μακρινούς που έχουν καταφέρει ακόμα και να μας τρομάξουν με τα δυστοπικά τοπία τους και τα αρχαία όντα τους που κείτονται αιώνια και αρνούνται πεισματικά να πεθάνουν.


Pun Intended...

Όταν ήμουν στο δημοτικό τα αγαπημένα μου βιβλία ήταν εκείνα που περιέγραφαν με λέξεις και εικόνες τις αλλόκοτες αλλά και γοητευτικές ιστορίες από την ελληνική μυθολογία. Σε κάποια τάξη, δε θυμάμαι ακριβώς, είχαμε και το σχετικό μάθημα πάνω στους βασικούς μύθους. Τους γνώριζα ήδη όλους. Δεν ξέρω πως.

Δεν περηφανεύομαι για τις σχολικές μου επιδόσεις, δεν ήμουν ποτέ άριστη μαθήτρια. Τέτοια θέματα όμως τα κατείχα από πάντα. Δεν ξέρω πως.

Σιγά σιγά τα διαβάσματά μου ωρίμασαν και με αυτά και γω μαζί τους. Οι μυθολογίες και τα παραμύθια έδωσαν τη θέση τους σε λαογραφικά κείμενα ή βιβλία που εξερευνούσαν και ανέλυαν διάφορους θρύλους. Διάβαζα για νεράιδες, για ξωτικά, για βρικόλακες και λυκάνθρωπους. Ίσως έφταιγε η εφηβεία. Ίσως όχι.

Στα τέλη της χιλιετίας άρχισα δειλά δειλά να ανακαλύπτω την Μέση Γη. Μέχρι τότε, ενώ ήξερα για τον Βρετανό "παραμυθά" δεν είχα διαβάσει τίποτα εκτός από ένα μικρό έργο του Tolkien, το "ο Γεωργός ο Γίλης από το Χαμ". 

Η αφορμή ήταν, όπως και για πολλούς άλλους, η κινηματογραφική μεταφορά της πιο διάσημης τριλογίας επικής φαντασίας. Του Άρχοντα. Όχι μόνο των Δαχτυλιδιών, γενικά.

Προτού να δω τις ταινίες είχα καταφέρει να διαβάσω τοΣιλμαρίλιον, το Χόμπιτ και φυσικά την τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.

Το τελευταίο μέρος, την Επιστροφή του Βασιλιά, την παρακολουθήσα στην κινηματογραφική της πρεμιέρα πρώτη σειρά από την οθόνη.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΥΛΗ (ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ)

ΚΑΛΑ ΓΛΕΝΤΙΑ